نمیدونم هورمونهام در چه حالتی بود که نشسته بودم و داشتم سرمدادی های مختلف را انتخاب میکردم. ده بیست تا را جدا کردم و در نهایت توتورو، آقای سیب زمینی و دو تا جونور دیگه را نگه داشتم. کنارم نشسته و میگه کدومها را میخوای برداری؟
جواب میدم من نباید اینها را بردارم.
_ چرا؟
+ چون باید از مصرف گرایی دوری کنم...: د
_ چرا؟
+ چون بعد از مدتی اگه دور بندازمشون، اینا وارد محیط زیست میشن و بهش آسیب میزنن.
سکوت میکنه و نگام میکنه.
میگم: متاسفانه بزرگسالی این شکلیه.
{حدود هشت ساله اشه.}
برچسب:
نویسنده: سارا محبی