آماده نیستم.

باید دستهام را از کتف قطع کنم تا کرونا نگیرم.

از وقتی برگشتم با اینکه بیشتر از بقیه به همه و خودم گیر میدم و سخت میگیرم، مدام توهم مریض شدن دارم، امشب کنار بخاری به خودم میگم من ازت استقبال میکنم کرونای کوچک.

حس خندهداریه.

تو فریبِ چاه بی‌تهِ زمان را خورده‌ای جانم!...